عبارت است از قیمتی که پس از اعمال حجم مبنا از طرف شرکت بورس اعلام می شود . ( این قیمت لزوما آخرین قیمت مورد معامله نمی باشد(.
(Final Price).

کسی که فقط تحت تاثیر انگیزه اقتصادی است.
(Economic Man).

خرید بلند و فروش کوتاه همزمان یک دارایی(یا دارایی متفاوت ولی مربوط) در تلاش  به منظور کسب سود با استفاده از تفاوت های غیر واقعی قیمت.
شخصی که دست به" آربیتراژ" می زند در واقع چیزی را می خرد و همان چیز یا مشابه آن را می فروشد. آربیتراژ ممکن است در همان بازار  یا بازارهای مختلف صورت گیرد.
روشی است که در آن سرمایه گذار از تفاوت های قیمت یک سهام قابل دادوستد در دو یا چند بورس اوراق بهادار سود می برد. او سهم را در بازاری که قیمت پائین تر است خریداری می کند و بی درنگ در بازاری که قیمت بالاتر است, می فروشد.
اختلاف قیمت شدید یک سهم در دو بورس مختلف نشانه وجود ناکارآیی عمده در بازار سرمایه است. در چنین شرایطی است که تبادل سریع اطلاعات میان سرمایه گذاران فعال در این دو بورس باعث رونق جریان آربیتراژ می شود.
(Arbitrage)

یک سند رسمی اعلان فروش اوراق بهادار همچون سهام عادی , سهام ممتاز یا اوراق قرضه است که اطلاعات جامعی درباره شرکت و اوراق انتشار یافته در آن قید شده است.این آگهی نزد کمیسیون بورس و اوراق بهادار به ثبت می رسد و حاوی نکاتی همچون نوع فعالیت شرکت, ترکیب هیات مدیره, هزینه پروژه و منابع مالی آن, وضعیت پروژه, چشم انداز سودآوری پروژه, حجم اوراق منتشره شده و نام تضمین کنندگان اوراق است.
(Announcement Subscription).

: خلاصه آئین نامه شرایط پذیرش سهام در بورس اوراق بهادار, ضوابط حضور شرکت ها در تابلوهای فرعی و اصلی به شرح زیر است: ماده2-ضوابط پذیرش سهام شرکتها در تابلوی دوم تالار اصلی::بند1-ایرانی باشد2-سهام عام باشد3-سرمایه تماما پرداخت شده-بدون امتیاز خاص.(تبصره:امتیاز خاص با تصویب شورای بورس مجاز است.)4-دو سال از بهره برداری گذشته باشد.5-حداقل سرمایه 30 میلیارد ریال6-نباید بیشتر از 80 درصد سهام متعلق به کمتر از ده نفر باشد. این نسبت در پایان سال دوم به 75 درصد کاهش یابد.حداقل 500 سهامدار(ظرف 6 ماه از تاریخ درج)/(تبصره:برای شرکت های دولتی( خصوصی سازی) , رعایت این بند در زمان درج الزامی نیست و 6 ماه فرصت دارند.بند7-حداکثر سهام دولتی 49 درصد باشد.(تبصره:شرکت های دولتی دو سال مهلت دارند تطبیق دهند.)8-شرکت در دو دوره متوالی سودآور و زیان انباشته نداشته باشد.9-نسبت حقوق صاحبان سهام به کل دارایی ها از 30 درصد کمتر نباشد و یا به دارایی هایی ثابت به قیمت تمام شده, حداقل 50 درصد باشد.10-اساسنامه باید حقوق سهامداران جزء را حفظ کند.11-شرکت باید دارای نظام حسابداری مطلوب باشد(قیمت تمام شده-استانداردها)12-ارایه گزارش های حسابرسی دو دوره توسط حسابداران رسمی.13-انتقال از تالار فرعی به تابلوی دوم, علاوه بر شرایط میزان فعالیت به تشخیص دبیرکل مطلوب باشد. در غیر این صورت مراتب به هیات پذیرش گزارش می شود.
ماده3-ضوابط ارتقاء سهام شرکت ها از تابلودوم به تابلو اول تالار اصلی:شرکت های متقاضی ورود به تابلو اول باید علاوه بر رعایت شرایط مذکور در بندهای1,2,3,7,9,10 و 11 ماده یک این آئین نامه, مربوط به پذیرش در تابلو دوم, شرایط زیر را نیز داشته باشند:1-شرکت باید دو سال متوالی قبل از پذیرش, در تابلو دوم فعالیت سودآور داشته باشد.(تبصره:چنانچه شرکت قبل از مدت دو سال , قابلیت پذیرش در تابلو اصلی را داشته باشد, به درخواست شرکت و تصویب هیات پذیرش امکان پذیر می باشد.2-میزان سرمایه شرکت از 25 میلیارد ریال کمتر نباشد3-بیش از 70 درصد از سهام شرکت نباید کمتر از 10 سهامدار باشد.علاوه بر این, تا زمانی که نام شرکت در تابلو اول بورس درج می باشد بایستی حداقل 1000 سهامدار داشته باشد.4-حجم دادوستد و گردش سهام شرکت باید از وضعیت مطلوب برخوردار باشد.5-در مواردی که دبیرکل بورس وضعیت شرکت را انتقال به تابلو اول واجد شرایط تشخیص بدهد,مراتب را جهت بررسی و اقدام تصمیم به هیئت پذیرش اعلام می دارد/6-ارتقاء سهام شرکت ها از تابلو دوم به تابلو اول تالار اصلی, با تصویب هیات پذیرش خواهد بود.
ماده4:ضوابط پذیرش سهام شرکت ها در تالار فرعی:بند1-شرکت باید در ایران ثبت شده و دارای تابعیت ایرانی باشد.2-شرکت سهامی عام باشد.3-سرمایه شرکت تماما پرداخت شده باشد-بدون امتیاز خاص.(تبصره:امتیاز خاص با تائید هیئت پذیرش و تصویب شورای بورس مجاز است.)4-حداقل یک سال از تاریخ بهره برداری یا فعالیت شرکت, حسب مورد, گذشته باشد.5-حداقل سرمایه شرکت 10 میلیارد ریال باشد.6-نباید بیشتر از 90 درصد سهام متعلق به کمتر از ده نفر باشد این نسبت در پایان سال دوم به 85 درصد کاهش یابد.ظرف مدت شش ماه از تاریخ درج, باید حداقل 200 سهامدار داشته باشد(تبصره:برای شرکت های دولتی-خصوصی سازی- رعایت این بند در زمان درج الزامی نیست و 6 ماه فرصت دارند)7-هر گونه انتقال به استثنای "انتقالات قهری" بیش از 50 درصد سهام متعلق به موسسین یا سهامدار عمده قبل از دو سال با نظر دبیرکل و موافقت هیات پذیرش ممکن است.8-حداکثر سهام دولتی در زمان پذیرش حداکثر70 درصد و تا پایان سه سال بعد از پذیرش, باید به حداکثر49 درصد کاهش یابد.(با ابلاغ اصل 44 قانون اساسی این میزاند به 20درصد کاهش یافت)9-در آخرین سال سودآور بوده و امکان سودآوری آن در آینده وجود داشته باشد.10-نسبت حقوق صاحبان سهام به کل دارایی ها30درصد و یا به تشخیص هیات پذیرش مطلوب باشد.11-اساسنامه باید حقوق سهامداران جزء را حفظ کند.12-نظام حسابداری مطلوب(قیمت تمام شده-استاندارد)13-ارائه گزارش های حسابرسی یک دوره توسط حسابداران رسمی.

در معنای وسیع کلمه عبارتست از کوشش اتحادیه ها,حزبها, گروهها,دسته ها, و افراد برای دست یابی به هدف هایی در جهت مخالف دارندگان قدرت سیاسی, اقتصادی و اجتماعی; خواه با استفاده از شیوه های پارلمانی, خواه با شیوه های دیگر. در معنای محدود "اپوزیسیون " نامی است برای گروهی که در نظام های  حکومت پارلمانی به موجب قانون اساسی موجودیت آن به رسمیت شناخته شده و در پارلمان, گروهی را تشکیل می دهد که به حکومت پیوسته نیست و  از آن حمایت نمی کند. ولی با این حال, خود را به یک قانون اساسی وفادار می داند.
از زبان فرانسه, به معنای"مخالفت" یا "مخالفان(".
( Opposition

یک قرارداد قابل معامله ای است که به دارنده آن اختیار می دهد که تعدادی سهم از یکی از اوراق بهادار را در هر زمان در یک دوره ثابت با یک قیمت از پیش تعیین شده بخرد.
اختیار خرید اوراق بهادار است.
 (Call Option)

یک قرارداد قابل معامله  و در وجه حاملی است که به دارنده آن اختیار می دهد که تعدادی سهم از اوراق بهادار  را در هر زمان  در یک  دوره معین و ثابتی  با قیمتی از پیش تعیین شده بفروشد.
اختیاری است که  به مالکش حق قانونی  می دهد  که  سهام را  به شخص دیگری بفروشد(یعنی اختیار فروش آن را).
(Put Option)

: اوراق بهاداری است که به دارنده آن حق خرید یا فروش یک دارایی خاص را در قیمت معین و در تاریخ مشخص یا قبل از آن اعطا می کند.اختیار معامله به عنوان یکی از اوراق بهادار اشتقاقی شناخته می شود، که از اوراق بهادار  مشتق شده است.
اشتقاقی, اوراقی هستند که ارزش آنها بستگی به ارزش یک دارایی دیگر دارد.
قراردادی است بین دو گروه(یک خریدار و یک فروشنده)به نحوی که خریدار از فروشنده اختیار معامله، حق خرید یا فروش یک سهم را در یک قیمت معین خریداری می کند.
اوراق بهادار قابل معامله ای هستند که به دارندگان خود حق- نه تعهد - خرید یا فروش تعداد مشخصی از سهام را با قیمت ثابتی در یک دوره زمانی از پیش تعیین شده می دهند/مشتقه ای است که براساس آن، به خریدار مشتقه اختیار داده می شود که در مدتی معین و با قیمتی مشخص، اوراق قرضه یا دارایی معلومی (از قبیل سهامی معین یا سبدی از سهام مشخص) را بخرد یا بفروشد. حق انتخاب به این معناست که خریدار، الزامی به انجام معامله یاد شده ندارد. اگر حق انتخاب برای خرید باشد، آن را «حق خرید» و اگر برای فروش باشد «حق فروش» می نامند. دو نوع اساسی از اختیار وجود دارد:1-اختیارخرید2-اختیار فروش.
اختیار معامله قراردادی است که هر طرف امتیازی را به طرف مقابل اعطا می کند و خریدار به فروشنده مبلغی تحت عنوان حق شرط پرداخت می کند که در واقع همان قیمت اختیار معامله است.فروشنده نیز حق خرید یا فروش دارایی مذکور را در یک قیمت معین به خریدار اعطا می کند.اختیاری که به خرید یک سهم داده می شود اختیار خرید و اختیاری که برای فروش سهم داده می شود،اختیار فروش گویند.قیمت تعیین شده ای که خریدار اختیار معامله می تواند دارایی را خریداری کرده  یا بفروشد قیمت اعمال یا قیمت توافق نامیده می شود.البته اوراق  اختیار معامله مدت معینی نیز دارد.حق خرید یا فروش یک دارایی در یک  قیمت معین می تواند تا تاریخ انقضای آن ادامه داشته باشد.
به عنوان مثال فردA سهمی را که دارای اختیار فروش است به قیمت 100 تومان از فرد B خریداری می کند به شرط این که سال آینده در همان تاریخ فردB آن سهم را 115 تومان از وی بخرد, مشروط بر اینکه قیمت تابلوی بورس به 115 تومان نرسیده باشد. اگر قیمت بالاتر باشد در بازار بالای 115 تومان می فروشد.
(Options)

همه ابزارهای پولی که مبین مطالبات اهالی یک کشور از کشور دیگر باشد" ارز" نامیده می شود. استفاده از ارز وسیله اصلی هر کشور برای تسویه حساب معاملات با دیگر کشورها به شمار می رود. بدین ترتیب تقاضای یک کشور برای ارز بستگی به مقدار واردات مورد نیاز آن کشور دارد, در حالی که ارز موجود در آن کشور بستگی به مقدار کالا و خدماتی که صادر می کند, خواهد داشت.
(Change).

پول ملی سایر کشورها که در تجارت بین المللی به عنوان  وسیله ای برای پرداخت مورد قبول  باشد.
(Foreign exchange)

تغییر نرخ ارز براساس شرایط عرضه و تقاضا در بازار..
(Floating exchange)

ارزش  یک سرمایه گذاری در آینده با احتساب بهره و بازده آن دوره.
(Future value

:ارزشی که آنرا قانون مشخص می کند. ارزش اسمی  برای هر برگه سهام عادی در بازار بورس ایران  1000 ریال است. ارزش اسمی غالبا سرمایه قانونی شرکت ها را بیان می کند.
مبلغ معین شده برای هر سهم است که در اساسنامه شرکت سهامی منعکس  می گردد و در روی ورقه سهم نیز چاپ می شود.
ارزش اسمی سهام هیچ ارتباطی مشخص با ارزش بازار آن ندارد.
در مورد سهام عادی, ارزش اسمی هر سهم مبلغی است که طبق اساسنامه روی هر سهم نوشته شده است. در مورد اوراق قرضه یا سهام ممتاز, ارزش اسمی, هر برگ است که میزان آن تعیین کننده مقدار بهره یا سودی است که به آن تعلق می گیرد.
(Par Value).

:ارزشی که در فرآیند تولید به ارزش کالای واسطه کالاهای واسطه ای افزوده می شود.این مفهوم به فرایند تولید مربوط است نه به کالای خاص.
تفاوت میان درآمد کل بنگاه و هزینه های مربوط به خرید و تامین مواد اولیه, خدمات و اجزا و قطعات..
(Value added)

قیمت معاملاتی.
قیمتی که یک دارائی را می توان به آن قیمت  به فروش رسانید.
ارزشی که براساس عرضه و تقاضا  تعیین می شود.
قیمتی که سهام در بازار معامله می شود. اگر دارایی مورد نظر, یک موئسسه باشد, واضح است که دارای دو ارزش بازار می باشد, یکی ارزش نقدی و دیگری ارزش در حال عمل, و در این صورت فقط آن ارزشی  را که بیشتر است, بعنوان ارزش بازار تلقی می کنند.
مبلغ نقدی که ممکن است در تاریخ ترازنامه در ازای فروش دارایی عاید موئسسه شود.
مجموع ارزش بازار کل تعداد سهام منتشر شده یک شرکت به قیمت جاری بورس را ارزش جاری یا ارزش بازار یک سهم می گویند.
قیمت اوراق بهادار که براساس عرضه و تقاضا تعیین شده باشد.
عبارت از ارزش معاملاتی  هر سهم در بازار بوده  که می تواند بیشتر و یا کمتر از ارزش اسمی سهم باشد.
(Market value)(MV)

ارزشی که بازار برای کل آن شرکت قایل است.
تعداد کل سهام شرکت ضرب در قیمت روز هر سهم شرکت .
برای محاسبه ارزش بازار یک شرکت کافی است که تعداد سهام آن شرکت را در قیمت روز هر سهم ضرب کنید.

:برای تعیین ارزش پایه یک سهم, کل قیمت خرید را با هزینه های خرید(مثل کمیسیون, حق العمل و غیره) جمع می زنند و حاصل آن را بر تعداد سهام موجود تقسیم می کنند.
تفاوت قیمت یک قلم کالا نسبت به قیمتی که در آینده, آن کالا به فروش خواهد رسید.
همچنین آن را "cost basis" هم می نامند.
(Basis Value).

اگر شخصی اوراق قرضه خود را به سهام عادی تبدیل کند, ارزش روز سهامی را که این گونه به دست می آورد ارزش تبدیل می نامند.
(Conversion Value)

عبارت است از مبلغ نقدی که می تواند از طریق اختلاف فروش آتی یک دارایی با هزینه آتی آن دارایی عاید شود.

:برای تعیین ارزش هر دارایی مالی باید به دونکته توجه کرد: اول, باید جریانات نقدی دارایی مالی برآورده شود, منظور از جریانات نقدی , مواردی همچون سود سهام, سود اوراق مشارکت, مبلغ اصل اوراق مشارکت در سررسید و مانند آنهاست. دوم, باید نرخ مناسب برای تعیین ارزش فعلی جریانات نقدی معلوم شود. این نرخ معمولا از دو جزء تشکیل می شود. جزء اول , حداقل نرخ است که در اغلب کشورها معمولا نرخ سود اوراق خزانه است. در کشور ما نیز می توان نرخ پس انداز بانکی یک ساله را برای این منظور  به کار برد. جزء دوم , صرف خطر یا اخلاف بین نرخ بی خطر جزء اول و نرخ بازدهی در بازار است. صرف خطر در هر کشور با توجه به عوامل اقتصادی, سیاسی و میزان مخاطرات, تغییر می کند. مجموع دو جزء نرخ یاد شده, تشکیل دهنده نرخ مناسب برای تعیین ارزش فعلی جریانات نقدی است.

:ارزش یک دارایی بر طبق دفاتر حساب.
ارزش دفتری یک دارایی از طریق کسر استهلاک انباشته آن دارایی از بهای تمام شده اش بدست می آید.
ارزش دفتری سهام, معادل خالص دارائی های شرکت می باشد. خالص دارائی های شرکت نیز برابر با جمع دارائی ها منهای جمع بدهی ها است.
ارزش هر دارایی را آنگونه که در ترازنامه شرکت آمده است, ارزش دفتری می نامند.از آنجا که دارایی های هر سال مستهلک می شوند, ارزش دفتری نیز هر سال کاسته می شود. ارزش دفتری هر سهم به این شکل حساب می شود که تمام بدهی ها را از تمام دارایی ها کسر می کنند و آن چه به دست آمده را بر تعداد سهامی که شرکت منتشر کرده و در دست مردم است, تقسیم می کنند.
در مقایسه با ارزش بازار شرکت ؛ ارزش دفتری می تواند شاخصی برای آگاهی از زیر ارزش ذاتی یا بالای ارزش ذاتی بودن سهم باشد.
هنگامی که سهامی فروخته شد قیمت فروش منهای ارزش دفتری سود)ضرر)افزوده از سرمایه گذاری می باشد.
(Book Value).

:ارزش واقعی.
ارزشی که توسط حقایق مشخص می شود , یعنی دارائی ها , درآمدها, سودهای سهام, و عواملی مثل عامل مدیریت.
ارزشی که یک سهم از نظر یک سرمایه گذار باید داشته باشد.
ارزش یک سهم بر حسب نرخ بازده سرمایه گذاری.
ارزش ذاتی  بستگی به در حال کار بودن یا نبودن دارایی ندارد. در حقیقت احتمال دارد ارزش ذاتی هر کالا که محاسبه شده, حداقل سالی یک بار در اثر بهبود و اصلاح عوامل مختلفی که بر آن ارزش خاص اثر دارند , تغییر کند. لیکن در بسیاری موارد تغییرات ارزش ذاتی, آهسته تر از تغییرات قیمت بازار است و معمولا تفاوتی که بین ارزش ذاتی و قیمت جاری در یک زمان وجود دارد به نفع سرمایه گذاران است . ارزش ذاتی مستلزم آن است که جریانات نقدی که انتظار می رود در آینده از یک دارایی بدست آید, تخمین زده شود. سپس یک نرخ سرمایه گذاری یا نرخ تنزیل مناسب تعیین شود, و بعد ارزش فعلی جریانات نقدی محاسبه گردد. تفاوت بین ارزش جاری بازار و ارزش ذاتی غالبا مبنای تصمیمات خرید و فروش سهام است.
(Intrinsic Value).

تفاوت ارزش میان پول امروز با ارزش پولی که در آینده به دست می رسد. پول ارزش زمانی دارد زیرا پول امروز را می توان سرمایه گذاری کرد تا پس از رشد در آینده ارزشی بیش از امروز داشته باشد.
در مباحث سرمایه ‌گذاری, ارزش یک دارایی یا ارزش سهم با ارزش درآمدهایی که آن دارایی ایجاد می‌کند، سنجیده می‌شود. درآمدها اغلب با واحدهای پولی سنجیده‌می‌شود. واحدهای پولی متداول هم از دیدگاههای گوناگون تفاوتهایی را نشان می‌دهند: ۱- واحدهای پولی از نظر زمانی با یکدیگر فرق دارند. آندسته از واحدهای پولی که زودتر بدست می‌آیند با ارزش تر از آندسته واحدهای پولی هستند که دیرتر تحصیل می‌شوند. هر چقدر مقادیر پولی زودتر حاصل شوند امکان بهره‌برداری دوباره از آنها افزایش می‌یابد(Timing).
۲- واحدهی پولی از نظر ریسک(Risk) با یکدیگر تفاوت دارند . آندسته از واحدهای پولی که احتمال بدست آمدن آنها بیشتر است نسبت به آندسته از واحدهای پولی که احتمال بدست‌آمدن آنها کمتر است، با ارزش‌تر بشمار میایند. درآمد یا سودی که احتمال تحصیل آن کمتر است از نظر آنالیز‌کننده ارزش کمتری دارد. / ۳- واحدهای پولی از جهت وجود تورم در اقتصاد دارای قدرت خرید (Purchasing Power) یکسان نیستند. آن بخش از واحدهای پولی که قدرت خرید بیشتر دارند نسبت به دسته دیگری که قدرت خرید کمتر دارند از دیدگاه سرمایه‌گذاران با ارزش‌تر هستند. / ۴- واحدهای پولی گاهی از دارایی‌های قابل فروش و یا قابل تبدیل به پول حاصل می‌شوند. بعضی از داراییها سریعاً به فروش میرسند و بعضی دیگر طی زمان طولانی قابل فروش خواهند بود زیرا قابلیت تبدیل همه داراییهای یک فرد یا یک شرکت به پول نقد یکسان نیست. به این جهت واحدهای پولی از نظر اینکه از داراییها سریعاً به پول تبدیل شونده بدست آمده‌اند یا خیر، با یکدیگر تفاوت پیدا می‌کنند. بخشی از واحدهای پولی که از طریق فروش داراییها سریعاً به پول تبدیل شونده بدست می‌آیند در مقایسه با آن دسته از واحدهای پولی که از طریق فروش داراییها به کندی به پول تبدیل شونده بدست می‌آیند، باارزش‌تر بشمار می‌آیند. زیرا سریع بدست آمدن ارزش از دیدگاه سرمایه‌گذاری اولویت دارد. ((The time Value of Money معادله یک دوره ای ارزش زمانی پول: ارزش آینده=(ارزش حال)(نرخ بهره + 1(.

عبارت است از کاهش ارزش مورد انتظار جریانات نقدی در تاریخ ترازنامه.
ارزش فعلی برابر  با مبلغ پولی  است که یک سرمایه گذار حاضر است در حال حاضر دریافت نماید تا از دریافت مبلغ بیشتری پول درآینده صرف نظر کند.
(Present Value).

پول ارزش زمانی دارد زیرا پول امروز را می توان سرمایه گذاری کرد تا پس از رشد در آینده ارزشی بیش از امروز داشته باشد: معادله ارزش زمانی پول: (نرخ بهره + 1)(ارزش حال) = ارزش آینده معادله ارزش زمانی پول را می توان برای یافتن ارزش فعلی مبلغی که در آینده دریافت خواهد شد به کار گرفت. اگر دو طرف معادله ارزش زمانی پول یک دوره ای را بر مقدار(نرخ بهره + 1) تقسیم کنیم نتیجه معادله یک دوره ای ارزش فعلی به دست خواهد آمد. ارزش آینده ÷ (نرخ بهره + 1) = ارزش فعلی

مجموع پول هایی که از فروش اقلام مختلف دارایی  یک شرکت بدست می آید.

هر موئسسه در نتیجه عملیات خود سود برده یا متحمل زیان خواهد شد. سود به اضافه سرمایه و یا سرمایه منهای زیان, ارزش ویژه نام دارد.
ارزش ویزه عبارت است از  حقوق صاحب یا صاحبان موئسسه روی دارایی ها.
در شرکت ها اقلام ارزش ویژه را حساب سرمایه, سود و زیان جاری , سود و زیان سنواتی , اندوخته های قانونی و احتیاطی تشکیل می دهند.
(Net Worth).

نتیجه حاصل ضرب ارزش  بازار هر سهم در تعداد برگه های سهام.

کارشناس مالی ای است که دارایی ها و اوراق بهادار موضوع قانون بازار اوراق بهادار جمهوری اسلامی ایران را مورد ارزشیابی قرار دهد.